กรณีธรรมกาย อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดในสังคมไทยอย่างกว้างขวาง เพราะผู้คนรับข้อมูลจากสื่ออย่างไม่ครบถ้วน โดยปราศจากการไตร่ตรองด้วยเหตุผล เฉพาะอย่างยิ่ง คือ ขาดการศึกษา และทำความเข้าใจด้วยตนเอง...ผู้เขียนเพียงต้องการเชิญชวนมาศึกษาพิสูจน์โดยปราศจากอคติ, ส่วนจะถูกหรือผิดอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของแต่ละท่าน, ความเห็นของผู้เขียนในทุกบทความเป็นความเข้าใจโดยสุจริต ซึ่งอาจจะไม่ถูกทั้งหมด แต่ก็หวังเพียงแค่จะจุดประกายให้ผู้อ่านได้หาข้อพิสูจน์ด้วยตนเองต่อไป

วันอาทิตย์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2560

สิ่งสำคัญไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตา

เมื่อ 20 ปี ที่แล้ว
เพื่อนผม เล่าเรื่องของนักบินคนหนึ่งให้ฟังว่า...
เมื่อครั้งที่เกิดสงครามระหว่าง ฝรั่งเศส กับ เยอรมัน
มีนักบินคนหนึ่ง ชื่อ
Antoine de Saint-Exupéry
ขับเครื่องบินลาดตระเวนไปบนน่านฟ้าของฝั่งตรงข้าม,
โชคร้ายน้ำมันใกล้หมด เขาจำเป็นต้องนำเครื่องลงจอดในดินแดนของศัตรู
!

เบื้องหน้า, ทหารเยอรมันพร้อมอาวุธนายหนึ่งเดินเข้ามาหา
ในสภาวะสงคราม
! โดยไม่ต้องถามหาปาฎิหาริย์ใด, เขาไม่มีสิทธิรอดหรอก!

Antoine
รู้ชะตาตนเองดีว่ามันจะต้องเป็นอย่างไร
แต่เขาไม่หวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น,
เขายอมรับความจริง แล้วยืนขึ้น เดินเข้าไปหา...ศัตรู
!
เมื่อเผชิญหน้า,
สิ่งที่
Antoine ทำคือ ...
เขาส่งยิ้มกว้างให้กับนายทหารเยอรมัน และทักทายว่า สวัสดี.
นายทหารเห็นรอยยิ้งของฝั่งข้าศึก, ด้วยท่าทีจริงใจอย่างนั้น
เขาจึงยิ้มตอบ และทักว่า เครื่องบินคุณเป็นอะไร ?

Antoine
ได้น้ำมัน, และบินกลับฝรั่งเศส ด้วยความปลอดภัย

ผมก็ไม่รู้ว่า, เรื่องจริงไหม? 

แต่เพื่อนผมกล่าวไว้ว่า... รอยยิ้ม คือ ปาฎิหาริย์ 
ผมเห็นด้วยกับคำกล่าวนั้น, 
และมันทำให้ผมเชื่อมั่นในความดีว่ามีอยู่ในหัวใจของมนุษย์ทุกคน!   


ผมเขียนเรื่องนี้, โดยปราศจากจุดประสงค์เจาะจงใดๆ
เป็นแต่เพียงความระลึกถึง 
Antoine ในฐานะที่เขาคือ... 
ผู้สร้างสรรค์นวนิยายยอดเยี่ยมเล่มหนึ่งของโลก 
คือ “เจ้าชายน้อย”  
วรรณกรรมมหัสจรรย์ ที่คนทั้งโลกหลงรัก    
แต่ละบท แต่ละตอนสอดแทรกมุมมอง ข้อคิดดีๆ    
ที่สอดคล้องกับพุทธปรัชญา   
และ ประโยคอมตะที่ว่า... 
“สิ่งสำคัญไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตา” 

On ne voit bien qu’avec le coeur,
l’essentiel est invisible pour les yeux


วลี! ที่ในห้วงเวลานี้,
ทำให้ผม
...คิดถึงบ้านเรา !
ในห้วงที่แผ่นดินเกิดถูกทำร้ายให้บอบช้ำ
ทั้งด้านมนุษย์  สังคม เศษรฐกิจ การเมืองการปกครอง กฎหมาย ทุกสิ่งอย่าง!
เฉพาะอย่างยิ่ง  พุทธศาสนา และ ศรัทธา
!
อันถือว่าเป็นเสาเข็ม ฐานราก และแก่นแกนจิตวิญญาณของ...
ความเป็นมนุษย์! ของความเป็นไทย
!  
 

ก็ไม่อาจจะเรียกร้องใครผู้ใดให้มองเห็น
ในสิ่งที่ผมและ/หรือเพื่อนไทยอีกหลายคนกำลังมองเห็น
!
แต่อีกมากมายทั้งแผ่นดินยังถูกปิดหูปิดตาและหลับไหล

อย่างน้อยหรืออย่างมาก,ถ้าแม้จะมีเพียงรอยยิ้ม...,
ผมว่านั้นมันก็ยิ่งใหญ่
และเชื่อว่ามากพอที่ช่วยให้เราพาบ้านเมืองก้าวพ้นห้วงแห่งความเลวร้ายไปได้ในที่สุด 

---------
ฟังเพลงกับเจ้าชายน้อยกันครับ.





เพียงแค่เรากล้าหาญพอที่จะใช้หัวใจรับรู้
!  
5  มีนาคม 2560
ชาวศิวิไลซ์



2 ความคิดเห็น:

Blog Archive