กรณีธรรมกาย อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดในสังคมไทยอย่างกว้างขวาง เพราะผู้คนรับข้อมูลจากสื่ออย่างไม่ครบถ้วน โดยปราศจากการไตร่ตรองด้วยเหตุผล เฉพาะอย่างยิ่ง คือ ขาดการศึกษา และทำความเข้าใจด้วยตนเอง...ผู้เขียนเพียงต้องการเชิญชวนมาศึกษาพิสูจน์โดยปราศจากอคติ, ส่วนจะถูกหรือผิดอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของแต่ละท่าน, ความเห็นของผู้เขียนในทุกบทความเป็นความเข้าใจโดยสุจริต ซึ่งอาจจะไม่ถูกทั้งหมด แต่ก็หวังเพียงแค่จะจุดประกายให้ผู้อ่านได้หาข้อพิสูจน์ด้วยตนเองต่อไป

วันจันทร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2560

ทำไมต้องรักษาสืบสานพระพุทธศาสนา ?!



เพราะชีวิตในสังสารวัฏนั้น คือ วงจรแห่งทุกข์!
และกว่าบุรุษสักคนหนึ่ง จะตั้งมโนปณิธาน
แล้วทุ่มชีวิตเป็นเดิมพันบำเพ็ญบารมี 10 ทัศ
ตลอดเวลาอันยาวนานถึง 20 อสงไขย แสนมหากัปป์
ให้เต็มบริบูรณ์
!
เพื่อบรรลุพระโพธิญาณ และนำปัญญาอันบริสุทธิ์นั้น
มาเกื้อกูลเพื่อนมนุษย์ให้หลุดพ้นจากวัฏฏแห่งทุกข์ ไปด้วย,
ตามกำลังบารมีของตน,

พระพุทธศาสนา
เป็นศาสนาแห่งปัญญาและสันติ
เป็นไปเพื่อการพ้นทุกข์ตั้งแต่เบื้องต้น
กระทั้งหลุดพ้นจากการเวียนว่ายในมหาสมุทรแห่งทุกข์
คือ เข้าสู่ฝั่งพระนิพพาน
เหมือนพระโพธิสัตว์ และบัณฑิตนักปราชญ์ ในกาลก่อน

ธรรมะ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสรู้ เป็น สัจจะ
เป็นความจริงของสรรพสิ่งทั้งมวล
ที่แสดงเหตุแสดงผล ชี้หนทางแห่งความปลอดภัย ความสุข ความสำเร็จ
ของชีวิตในทุกระดับ

ซึ่งผู้นำมาปฏิบัติย่อมรู้ได้เฉพาะตน,


การเกิดขึ้นของ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ นั้นยากนัก
และ “คุณ” ของพระรัตนตรัย นั้น
กล่าวกันว่า...
แม้ปราญช์ผู้มีปัญญามากจะใช้เวลากี่ทิวาราตรีก็ไม่อาจสรรเสริญได้หมด

ด้วยว่าเป็น “คุณ” อันประเสริฐ
ที่บังเกิดขึ้นเพื่อนำพาสรรพชีวิตพ้นจากสังสารแห่งทุกข์
!

นี้, กล่าวโดยมหภาค 




พิจาณาที่ตัวเราท่าน, 


ก็ "พระธรรม" ที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า,ตรัสไว้ดีแล้วนั้น
และได้รับการรักษาสืบสานผ่านกาลเวลามาอย่างมั่นคง
โดย..."พระสงฆ์" ผู้ชื่อว่าเป็น...พุทธบุตร
เราท่านเอง จึงได้เข้าใจโลก เข้าใจชีวิต รู้ว่าสิ่งใดเป็นคุณ เป็นโทษ
เราจึงได้ส่วนแห่งแสงสว่างคือปัญญา...รู้ถูก-ผิด รู้ดี-ชั่ว รู้บุญ-บาป รู้ควร-ไม่ควร
เราจึงรู้ว่าเราควรใช้ชีวิตอย่างไร ให้รอด ปลอดภัย มีความสุข และประสบความสำเร็จ
ทั้งนี้...
หมายรวมถึง บุคคลอันเป็นที่รัก 
ญาติ พี่น้อง เพื่อนร่วมทางในสังสารวัฏ ของเราท่านด้วย
ที่ล้วน...ได้พึ่งพาอาศัยแสงสว่างแห่งพระพุทธศาสนา
นำพาชีวิตไปในเส้นทางแห่งความเจริญ
และมุ่งสู่จุดหมายปลายทางแห่งความพ้นทุกข์ ในที่สุด


พระพุทธศาสนา
จึงได้รับการปกปักรักษาสืบสานผ่านยุคเวลาจากรุ่นสู่รุ่น
ด้วยชีวิตจิตใจ
! ที่เปี่ยมล้นด้วยเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์ในทุกกาล

เราท่าน, ณ วันนี้
จะมีใจอนุเคราะห์ต่อเพื่อนมนุษย์ในกาลภายหน้า เพียงใด ?
ก็พึ่งดูจาก น้ำใจ ที่จะธำรงรักษา พระพุทธศาสนา ในวันนี้


ขออนุโมทนาในมหากุศล 
ณ หน้าประวัติศาสตร์ พุทธศักราช 2560 แห่งนี้ 



ณ กึ่งพุทธกาล
6  มีนาคม 2560
ชาวศิวิไลซ์



0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Blog Archive